Эхлэл хуудас
Мэдээ
Программ
Онлайн кино
Дуу клип
Гадаад цомог
Монгол цомог
Флаш тоглоом
Тоглоом
PSP тоглоом
Шилдэг онигоо
Ханын цаас
Яруу найраг
Дэлгэц амраагч
Айкон дүрс
Вэб загвар
Гар утсанд
Насанд хүрэгчдэд/+21/Архив : 2009 - 03
Бичлэгийн тоо : 57 |
Дэлгэцэнд : 1-12
Тухай
Мэдээний төрөл>>>
IP info>>>
Аймшгийн зураг /ханын цаас/
2009-03-30 22:42
Аймшгийн зураг /ханын цаас/ | 10.25 MB
Америкийн шинэ болон хуучин мөнгөн тэмдэгт
2009-03-30 21:51
70 зураг | JPG | Файл:11.6 MB
Миний байшин ОАУСК 2-р анги /монгол хэлээр/
2009-03-30 21:27
Хадаас /сургамжит өгүүллэг/
2009-03-29 19:17
Батдорж 20 нас хүрчээ. Тэрээр аль хэдийнээ юм бүхнийг ухаарах насандаа хүрсэн хэдий ч үргэлж бусдыг гомдоож, аль болж бүтэхгүй зүйлсийг хийж явдаг байлаа. Тэгтэл нэг өдөр түүнд аав нь:
Хайч чулуу даавуу /онлайн тоглоом/
2009-03-29 18:12
.jpg)
Гоё тоглоом байна даа.
Хөгжилтэй охидууд>>>
2009-03-28 14:38
Машинуудын NICE зураг
2009-03-28 14:17
Top 100 Cars HQ Wallpapers | 100 JPG | 1600 X 1200 | 25.92 MB
Тасархай машинуудын ханын цааснуудыг оруулж байна.
Zuma-тай ижил төрлийн тоглоом
2009-03-28 14:14
Яг л ZUMA гэсэн үг. Тэгэхдээ илүү олон давуу талуудтай.
Нийт 90 үе шаттай. Тоглоод л лав уйдахгүй байхаа.
Миний байшин ОАУСК 1-р анги /монгол хэлээр/
2009-03-23 22:10
Шилдэг онигоо #3/компьютер/
2009-03-22 18:39
Фантастик айкон дүрс>>>
2009-03-22 18:08
63 icons | 256x256 | .png .ico .icns | 11.2 MB
Шинэ жилийн үлгэр /насанд хүрэгчдэд +21/
2009-03-21 21:32
Энэ түүх арслангийн аманд гараа хийхээс ч буцахгүй явсан ми-ний ид залуу насан дээр тохиолдсон юм.
Тэр үед би оюутан байж. Миний бүхий л амьдрал өмнө минь дурайж сургуулиа л төгсчихвөл ажил, мөнгө, адал явдлаар дүүрэн зугаа цэнгэлтэй амьдрал бүх юм урсаад ирэх юм шиг санагдаж байж билээ. Би бээр хөнгөн үйлдвэрийн чиглэлээр сурч, оюутны дотуур байранд амьдарч байлаа. Манай сургуулийн нэг давуу тал гэвээс тоо томшгүй олон бүсгүйчүүдтэй, манай ангид л гэхэд надаас гадна гурван эр, хорин гурван эмэгтэй оюутан сурдаг байв. Дотуур байранд ч сайхан охидоор бялхаж, манай давхарт л гэхэд эрэгтэйчүүдийн ганц өрөө, бусад нь охид бүсгүйчүүд амьдардаг байв. Хамгийн сайхан үе гэвээс шалгалтын дараа бүгд гэр гэрээдээ харьцгааж дотуур байранд бараг хүн үлдэхгүй тэр үед шөнө гитарын дуу чимээнд сэрэх, хэн нэг нь элсэн чихэр, эсвэл дэвтэр гуйж орж ирнэ гэхгүй амар байдаг байв. Тэр жил би өрөөндөө гав ганцаар шинэ жил угтахаар болов.
Дотуур байранд арваад хоног хэн ч ирэхгуй бөгөөд нэгдүгээр дамжааны охинд хариу үгүй хайр сэтгэлээ илчилж сэтгэлийн шарх авсан би бээр сайхан унтаж, сэтгэл санаагаа цэгцлэн, шинэ оноо цоо шинэ хүн болж угтахаар зэхэж байлаа. Үнэндээ ч шинэ жил болоод гурав хоносны дараа миний амьдрал орвонгоороо эргэсэн билээ. Юу болсон талаар дэс дараатай сийруүлье л дээ.
Гучин нэгний өглөө хэн нэгэн хаалга тогшиж намайг сэрээлээ. Би нойрноосоо бүрэн сэрэлгүй дан дотоожтойгоо хаалга онгойлгохоор очлоо. Эр хүний эрхтэн өглөө бүр босчихсон байдаг шүү дээ.
-Саин уу? хэмээн миний емнө манай байрны бараг тән хагас эрчүүд араас нь гүйдэг дээд давхрын тавдугаар дамжааны аргагүй хөөрхөн Мария зогсож байлаа. Ямар ч байсан тэрээр Челябинскийн дурлалт залуудаа үнэнч хэвээр байж аливаа эрчүүдийн сайхан үгс, өдөлтөнд зөвхөн хөгжилтэйхэн инээмсэглээд өнгөрөөж чаддаг гэж би сонссон билээ. Тавдугаар дамжааны оюутан, бас тэгээд бүх шалгалт шүүлгээ давчихсан, бараг дипломынхоо ажлыг бичиж эхэлсэн хүн тул дөнгөж шинэхэн оюутан миний хувьд харьцаж зүрхлэшгүй хүн мэт санагддаг байв. Сурлагандаа төдий л гавьдаггүй, бүх багш нар мангас шиг санагддаг надад хэрвээ хагас жилээр л Эйнштейн болж чадахгүй бол цэрэгт явах аюул нүүрлэж байлаа. Тэр тусам миний хувьд тавдугаар дамжааны Мария чухамл оньсого шиг санагдаж байв. Тийм турьхан, бас хөөрхөн охин энэ бүх физик, химийн хичээлийг хэрхэн давж, бас дээр нь нэрээ цэвэрхэн авч гардгийг ойлгохгүй байлаа. /Манай сургуульд багштайгаа нэг өрөөнд ганцаархнаа үлдэж байгаад шүүлгээ өгч чаддаг "мэргэжилтнүүд" нэлээдгүй бий билээ/. Харин одоо тэрээр миний товойж томбойсон дотоож руу ёжтойхон инээмсэглэн хараад давс асууж байдаг:
Тэр үед би оюутан байж. Миний бүхий л амьдрал өмнө минь дурайж сургуулиа л төгсчихвөл ажил, мөнгө, адал явдлаар дүүрэн зугаа цэнгэлтэй амьдрал бүх юм урсаад ирэх юм шиг санагдаж байж билээ. Би бээр хөнгөн үйлдвэрийн чиглэлээр сурч, оюутны дотуур байранд амьдарч байлаа. Манай сургуулийн нэг давуу тал гэвээс тоо томшгүй олон бүсгүйчүүдтэй, манай ангид л гэхэд надаас гадна гурван эр, хорин гурван эмэгтэй оюутан сурдаг байв. Дотуур байранд ч сайхан охидоор бялхаж, манай давхарт л гэхэд эрэгтэйчүүдийн ганц өрөө, бусад нь охид бүсгүйчүүд амьдардаг байв. Хамгийн сайхан үе гэвээс шалгалтын дараа бүгд гэр гэрээдээ харьцгааж дотуур байранд бараг хүн үлдэхгүй тэр үед шөнө гитарын дуу чимээнд сэрэх, хэн нэг нь элсэн чихэр, эсвэл дэвтэр гуйж орж ирнэ гэхгүй амар байдаг байв. Тэр жил би өрөөндөө гав ганцаар шинэ жил угтахаар болов.
Дотуур байранд арваад хоног хэн ч ирэхгуй бөгөөд нэгдүгээр дамжааны охинд хариу үгүй хайр сэтгэлээ илчилж сэтгэлийн шарх авсан би бээр сайхан унтаж, сэтгэл санаагаа цэгцлэн, шинэ оноо цоо шинэ хүн болж угтахаар зэхэж байлаа. Үнэндээ ч шинэ жил болоод гурав хоносны дараа миний амьдрал орвонгоороо эргэсэн билээ. Юу болсон талаар дэс дараатай сийруүлье л дээ.
Гучин нэгний өглөө хэн нэгэн хаалга тогшиж намайг сэрээлээ. Би нойрноосоо бүрэн сэрэлгүй дан дотоожтойгоо хаалга онгойлгохоор очлоо. Эр хүний эрхтэн өглөө бүр босчихсон байдаг шүү дээ.
-Саин уу? хэмээн миний емнө манай байрны бараг тән хагас эрчүүд араас нь гүйдэг дээд давхрын тавдугаар дамжааны аргагүй хөөрхөн Мария зогсож байлаа. Ямар ч байсан тэрээр Челябинскийн дурлалт залуудаа үнэнч хэвээр байж аливаа эрчүүдийн сайхан үгс, өдөлтөнд зөвхөн хөгжилтэйхэн инээмсэглээд өнгөрөөж чаддаг гэж би сонссон билээ. Тавдугаар дамжааны оюутан, бас тэгээд бүх шалгалт шүүлгээ давчихсан, бараг дипломынхоо ажлыг бичиж эхэлсэн хүн тул дөнгөж шинэхэн оюутан миний хувьд харьцаж зүрхлэшгүй хүн мэт санагддаг байв. Сурлагандаа төдий л гавьдаггүй, бүх багш нар мангас шиг санагддаг надад хэрвээ хагас жилээр л Эйнштейн болж чадахгүй бол цэрэгт явах аюул нүүрлэж байлаа. Тэр тусам миний хувьд тавдугаар дамжааны Мария чухамл оньсого шиг санагдаж байв. Тийм турьхан, бас хөөрхөн охин энэ бүх физик, химийн хичээлийг хэрхэн давж, бас дээр нь нэрээ цэвэрхэн авч гардгийг ойлгохгүй байлаа. /Манай сургуульд багштайгаа нэг өрөөнд ганцаархнаа үлдэж байгаад шүүлгээ өгч чаддаг "мэргэжилтнүүд" нэлээдгүй бий билээ/. Харин одоо тэрээр миний товойж томбойсон дотоож руу ёжтойхон инээмсэглэн хараад давс асууж байдаг:
